arama
takipçi satın al

Çocuklarda dert bozukluğu hakkında

  • paylaş
  • paylaş
  • paylaş
  • paylaş
  • admin admin
  • Beğen
    Loading...

Anksiyete (kaygı), bireyin; tehdit edici yahut korkutucu durumlarla karşılaştığında bedeninin bilişsel, fizyolojik ve davranışsal olarak verdiği yansılar bütünüdür. Korku bozukluğu ise korkunun bir tehlike olmadığı halde kendini göstermesi, uzun mühlet devam etmesi ve çok ağır biçimde hissedilmesidir. Günümüzde dert bozuklukları çocuk ve ergen psikiyatrisinin en yaygın sorunlarından biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Korku, öteki tüm hisler üzere gerekli ve fonksiyonel bir işlevi olan bir histir. Lakin, bu korku hayatın akışında bir bozulmaya sebep oluyorsa uzman dayanağı alınması gerekebilir.

Anksiyetenin belirtileri duygusal, bilişsel, davranışsal ve bedensel olarak kendini gösterebilir. Şuurun sislenmesi, dikkati toplayamama, niyet blokları, denetimini elinde tutma zahmeti, başa çıkamama korkusu, vefat korkusu, öbürleri tarafından yanlış değerlendirilme korkusu üzere durumlar bilişsel belirtilere, endişe, kaygı, dehşet duygusu, tedirginlik, gerginlik, sonluluk, çaresizlik üzere durumlar duygusal belirtilere, kaçma, kaçınma, huzursuzluk, olduğu yerde duramama, hareketsiz donakalma, uyum bozukluğu üzere durumlar davranışsal belirtilere ve çarpıntı, kan basıncında artma ya da azalma, bayılma hissi/bayılma, yüz kızarması, teneffüs sayısı ve derinliğinde artma, iştahsızlık, bulantı, kusma, sık idrara çıkma, terleme, titreme üzere durumlar ise bedensel belirtilere örnek verilebilir. Çocuklarda dert bozukluğu çoklukla bedensel semptomlarla kendini göstermektedir.

Bilhassa hislerini tabir etmesi için uygun ortamın sunulmadığı çocuklarda telaş kendini ‘öfke ve saldırganlık’ olarak da gösterebilir. Dertli çocuklar çoklukla muhakkak rutinlerine sadık kalmak isterler. Günü planlı yaşamak ve öngörebilmek onlar için tasalarını rahatlatıcı bir işleve sahiptir. Lakin kimi nedenlerle rutinleri bozulduğunda çok reaksiyonlar verebilir ve huzursuzlanabilirler.

Çocuklarda görülen tasa bozukluklarına bakıldığında ekseriyetle; ayrılık telaşı, toplumsal telaş, panik bozukluk yaygın anksiyete ve özgül fobiler görülmektedir.

Yaygın anksiyete bozukluğu, çocuğun spesifik bir alan olmadan pek çok bahse dair daima ve ağır bir dert duymasıdır. Yaygın anksiyete bozukluğu olan çocuklar çoklukla; huzursuz, dertli, gergin ve çabuk öfkelenen çocuklardır. Bu çocuklar; gelecekleri, sıhhatleri, güvenlikleri ve performansları ile ilgili daima olarak, kalıcı ve denetim edilmesi güç bir korku yaşarlar. Bu biçim ağır ve daima tasalar yaşayan çocuklarda öfke patlamaları, okula gitmeyi istememe yahut odaklanmada zahmet üzere birtakım davranışsal reaksiyonlar görülmektedir. Yaygın anksiyete bozukluğu olan çocuklar ekseriyetle mükemmeliyetçi bir yaklaşım sergileyebilirler. Olaylar üzerinde fazlaca düşünme eğilimi görülebilir. Bir olayla ilgili fazlaca düşünmek onların beklenmedik şeylerle müsabaka riskini düşürecek ve daha rahat bir tavır takınabileceklerdir. Bu türlü durumlarda çocuğun hislerine alan açılması, onların konuşulması, bu üzere hisleri hissetmenin olağan olduğu gösterilmelidir. Lakin hangi noktalarda o hissin çocuğu zorladığı anlaşılmalıdır. Bunun için çocuğun zorlandığı kimi durumlarda ebeveynlerin çocuğu ‘kapsayabilmesi’ ve hislerini dönüştürebilmesi gerekir. Uzun periyodik bu dönüşümler gerçekleştiğinde artık çocuk da kendi hislerini düzenleyebilme mahareti kazanacak ve olumsuz hislerle başa çıkmak artık onun için daha kolay hale gelecektir.

Ayrılık korkusu, çocuğun kendisine bakım veren şahıstan ayrılma konusunda ağır telaş yaşamasıdır. Rastgele bir ayrılık durumunda kendilerine ya da bakım verenlerine ziyan gelebileceğine ait çok tasa yaşamaktadırlar. Bağlanma figürlerinden (bakım verenden) ayrılma durumunda bir küme duygusal, bilişsel, davranışsal ve somatik belirti ortaya çıkarırlar ve bunlar çocuğun hayattan zevk almasını, toplumsal hayatını, aile münasebetlerini, okul ve öteki alanlardaki fonksiyonlarını olumsuz etkilemektedir. Ayrılık korkusu olan çocuklarda; ebeveynden ayrılamama, okula gitmeyi istememe, arkadaş konutunda yahut diğer yerlerde oyun oynamaktan kaçınma, ayrılma, mevt, kaybolma, kaçırılma temaları içeren kabuslar görme sıklıkla görülmektedir.

Çocuğun ayrılık derdi hayat durumunda bu ayrılma durumunun daha sağlıklı gerçekleşebilmesi için kademeli ve yavaş bir yaklaşım sergilenmelidir. Gerekirse çocuğun yanında ‘geçiş objeleri (battaniyesi, peluş oyuncağı vb.)’ bulundurmasına müsaade verilmeli ve çocuğun hissini düzenleyebilmesine yardımcı olunmalıdır. Bilhassa okul giriş-çıkış saatleri çocuğun anlayacağı halde anlatılmalıdır. Örneğin; küçük çubuk 5’in üzerine geldiğinde seni gelip burdan alacağım ve meskene gideceğiz’ üzere konuşmalar yapmak hayli soyut olan bir şeyi çocuğun zihninde daha da somutlaştırabilmesine fırsat tanımakta ve derdin çok dışavurumunu dengeleyebilmektedir.

Özgül fobilere spesifik fobiler de denebilir. Çocuğun yalnızca spesifik bir nesneye yahut duruma karşı ağır telaş duyması ve o durum/ nesne ile karşılaşmaktan daima olarak kaçınmasıdır. Bu dehşet sonucu çocuk kaçınma davranışları gösterir, ağır bir anksiyete yaşar. Bu durum çocuğun fonksiyonelliğini tesirler ya da kaygılarıyla ilgili ağır meşakkat yaşar.

Çocuk, temel korkusu nedeniyle anksiyetesini azaltmaya yönelik kaçınma davranışları stantlar. Kaçınmanın mümkün olmadığı durumlarda çocuklar; donma, hırçınlık, parmak emme, anne-babaya yapışma ya da ağlama üzere reaksiyonlar gösterebilirler. Çocuklar yetişkinlerden farklı olarak ekseriyetle çok ve anlamsız olduğunun farkında olmazlar. Çocuğun spesifik olarak kimi objelerden korkması belli yaş aralıklarında kabul edilebilir bir durumdur. Çocuk hayatla ilgili kimi şeyleri deneyimledikçe o şeylerin bilinmezliği arttıkça bir dehşet ve tasa durumu oluşabilir. Bunlar fonksiyonelliği bozmadıkça olağan gelişimin bir modülüdür.

Toplumsal anksiyete, çocuğun toplumsal ortamlarda öbür beşerler tarafından yargılanacaklarına dair ağır korku yaşamasıdır. İncelenme, alay edilme, aşağılanma ya da utandırılma endişeleri nedeniyle toplumsal ortamlarda ağır korku yaşama ile karakterizedir. Toplumsal fobide dehşetin temeli öbürleri tarafından olumsuz tenkit alınmasıdır. Toplumsal anksiyetesi olan çocuklar, sıklıkla diğerlerinin kendilerinde kusur bulabileceğinden korkarlar, aptalca ya da utanç verici bir şey yapacaklarını/söyleyeceklerini düşünürler. Yüzde kızarma, terleme, kalp atışında hızlanma, titreme, ağız kuruluğu, baş dönmesi üzere somatik yakınmalar sıklıkla görülmektedir. Yetişkinlerden farklı olarak toplumsal telaşı olan bir çocuk toplumsal bir durumla karşılaştığında ağlayabilir, öfke nöbeti geçirebilir, annesinin ardına saklanabilir ya da okula gitmeye direnç gösterebilir. Okul çağında bir çocuk için sınıf içindeki faaliyetlere katılmaktan kaçınma, sunumlarda başarısız olma üzere durumlar sıklıkla görülmektedir.

Panik bozukluk tekrarlayan ve beklenmedik anlarda ortaya çıkan panik ataklarıyla seyreden, hastanın sonraki ataklarla ilgili beklenti korkusu yaşayıp, kaçınma davranışı sergilediği bir bozukluktur. Kalp atışında hızlanma, nefes almada zorluk, baş dönmesi, bulantı, terleme yahut üşüme üzere güçlü fizyolojik semptomlara; dehşet, dert, çaresizlik üzere hislerin eşlik ettiği kısa periyodik, ani ve ağır bir dehşet reaksiyonu olan panik ataklar yaşarlar.

Çocuklarda görülen tasa bozukluklarının tedavisinde bilişsel davranışçı terapi ve oyun terapisi sıklıkla kullanılmaktadır. Bununla birlikte terapistin gerekli gördüğü durumlarda tedavi süreci, ilaç tedavisi ile birlikte desteklenebilir.

Çocuklarında dert bozukluğu olan ebeveynlere de büyük sorumluluk düşmektedir. Öncelikle çocuklarının korkularını fark ettiklerinde onları olumsuz bir halde eleştirmemeli bilakis bu mevzudaki hislerini lisana getirmeleri için teşvik etmelidirler. Çocuğun hislerini konuşabilmek, onları paylaşabilmek ve dönüştürebilmek çocuk için epey değerlidir. Çocuk, hislerinin ve hissetiklerinin karşı tarafta bir tesir uyandırdığını gördüğünde onu daha sağlıklı bir formda yaşayabilmeyi ve paylaşabilmeyi öğrenir. Çocuklarının yaşadıkları tasanın önemli bir boyutta olduğunu düşünmeleri durumunda kesinlikle profesyonel bir takviyeye başvurulmalıdır.

Bir önceki yazımız olan 1 aylık bebeğinizin büyüme ve gelişmesi başlıklı makalemizde Baş, Bebekler ve Büyüme hakkında bilgiler verilmektedir.

Araklı bayan escort Eşme bayan escort Alaşehir bayan escort Gölpazarı bayan escort Dalaman bayan escort Ermenek bayan escort İpsala bayan escort Birecik bayan escort Dinar bayan escort Andırın bayan escort Akçaabat bayan escort Banaz bayan escort Akhisar bayan escort Bozüyük bayan escort Bodrum bayan escort Ayrancı bayan escort Havza bayan escort Akçakale bayan escort Bolvadin bayan escort Afşin bayan escort Burdur mutlu son Büyükçekmece mutlu son Çivril mutlu son Darende mutlu son Çay mutlu son Bursa mutlu son Çatalca mutlu son 19 Mayıs mutlu son Datça mutlu son Çayeli mutlu son Belek mutlu son Ergene mutlu son Mudanya mutlu son Esenyurt mutlu son Bilecik mutlu son Eskişehir mutlu son