arama
takipçi satın al

Pandemi ve ruh sıhhati

  • paylaş
  • paylaş
  • paylaş
  • paylaş
  • admin admin
  • Beğen
    Loading...

Covit-19 salgınıyla birlikte bir çoğumuzun ömür stili, öncelikleri değişti. Gerek salgına yakalanmamak için verilen gayret gerekse yakalandığında yaşanılan ruhsal süreç tüm insanlığı yordu.

1- Pandemi birinci günden bugüne dek, ruhsal olarak toplumu ve bireyleri nasıl etkiledi? Pandemiden önceyi ve sonrayı kıyasladığınızda hasta sayınızda farklılık var mı?

Pandeminin birinci periyodunda (normalleşmeden evvelki kısım) ağır çalışan kitle kısıtlamalardan mutluydu aslında. Mesken içine, aile yaşantısına, kendine vakit ayırabiliyordu, ağır çalışma temposundan uzak kalmak dinlendirici bir tesir de sağladı. Ancak şu an süreç problemli geçiyor. Ümitsizlik hissiyle çaba etmek zorunda kalınıyor. Ağır mesai saatleri olan bireyler en başta kendi şahsî gereksinimlerine yetişemiyorlar. Ebeveyn olup çalışanlar çocuklarını okula yollamak istemeseler bile mecbur yolluyorlar. Şu an ki süreçte beşerler olumsuz hislerle daha çok uğraş etmek zorunda kalıyorlar. Danışan sayıma baktığımda çabucak hemen birebir tahminen biraz artmıştır ama müracaat nedenleri değişiklik gösterdi.

2- Pandemiden ruhsal olarak etkilenen ve/veya etkilendiğini düşünerek size gelen şahısları göz önüne aldığınızda şahısların en büyük sorunu nedir?

Aslında toplum olarak olağandışı bir duruma olağan yansılar veriyoruz. Daha evvel yaşamadığımız, bilmediğimiz bir süreçten geçiyoruz, deneyim sahibi oluyoruz. Herkes kaygılanıyor, korkuyor, mutsuz hissediyor yalnızca bu üzere hisleri ne kadar yaşadığımız ve hayatımızı ne ölçüde etkilediği kıymetli. Pandeminin birinci vakitlerinde anksiyete bozuklukları, uyku sorunları, travma sonrası gerilim bozukluğu, doğum sonrası depresyon, depresyon, panik atak, obsesif-kompülsif bozukluk ile gelen danışanlarım varken şu an bu patolojilere sanal oyun bağımlılığı da eklendi.

3- Bu salgında insanların evvel işsiz kalması, devamında eklenen geçim meşakkati bireyde ve aile yaşantısında ne üzere tesirler yaratır- yaratabilir?

Çaresiz, umutsuz ve mutsuz bireyler, insanoğlunun belirsizlik hissiyle çok güç gayret eder. O gri alanda kalmak bireylerin büyük kısmını depresif bir ruh haline sokuyor. Kendilerini elleri kolları bağlanmış hissediyorlar. Burada şahısların sorun çözme hünerleri de devreye giriyor ama kişinin yaşadığı durum ve şartlar çok değerli.

4-Kişilerin kısıtlamalar ile toplumsal hayattan kendilerini soyutlamak zorunda kalmaları ve öteki beşerlerle ortasına bir pandemi duvarı örmek durumunda kalması içten içe bir hapsolmuşluk duygusu yaratır mı? Bu durum kısa/orta ve uzun vadede beşerde ne üzere tesirler yaratır?

Sarılmak neydi? Toplum olarak sevgimizi dokunsal olarak göstermeye alışığız. Bu nedenler insanların temasının kesilmesi şahısları epey zorladı. Pandemi periyodunda en zorlandığımız şey esasen hapsolmuşluk hissi. Yasak denildiği anda meskende oturmak bunalttı meğer bir gün evvel yasak yoktu ve kişi tekrar konuttaydı. O söz şahıslara kendini sıkışmış hissettirdi. Beşerler temassız yaşamaya alıştı sarılmak, öpmek, tokalaşmak bu üzere hareketler pandemiden sonra da hayatımızda seyrekleşebilir. Beşerlerle tokalaşmak yahut öpmek zorunda olmadıkları için keyifli olan beşerler da var. Yani husus insan olunca net bir şey söylemiyor, parmak izi üzere bir kişiyi temassızlık çok mutsuz ederken başka bir kişi yaşasın esasen hiç sevmezdim diyebiliyor.

5-Bu salgının tesirlerini yaşamak, görmek, halk ortasında kulaktan kulağa konuşularak abartılı hale getirilen duruma kendini kaptırmak, medyada her gün salgın hakkında yararlı/yararsız bilgilerin ortaya atılması kişiyi nasıl bir duruma sürükler ve bu durum kişinin özgüvenini, toplumsallaşma maharetini nasıl tesirler?

Birinci yasak sürecince kaygı vardı, medya takibi çoktu hatta bunu takıntı haline getiren bireyler de vardı. Şu an daha çok öfke, dert, boş vermişlik duygusu var. Beşerler çok bunaldı ve artık olay sayısına bile bakmayan bir çoğunluk var. Çocuk ve ergenler için özgüven ve toplumsallaşma mahareti olumsuz etkilendi. Kreş, okul, etkinlikler sosyalleşebildikleri ve özgüvenlerini arttırdıkları alanlardı. Şu an ne kadar pürüz olmaya çalışsak da bir birden fazla tablet, bilgisayar başında.

6- Siz bir psikolog olarak topluma ve bireylere ne önerirsiniz?

Günlük hayatta kendimiz için yaptığımız şeyler yok denecek kadar az. Birçok kişi hayatta kalmak için yaşıyor yahut günün temposunda kendini unutuyor. Kendimize alan yaratabilmek, hobi edinebilmek, şartlar müsaitse yürüyüş yapabilmek, uyku ve beslenme sistemine dikkat etmek gerekmekte. Profesyonel takviye almaktan kaçınmamalılar.

Bir önceki yazımız olan Hemoroid kabusunuz olmasın başlıklı makalemizde Anal, Evre ve Hasta hakkında bilgiler verilmektedir.

Araklı bayan escort Eşme bayan escort Alaşehir bayan escort Gölpazarı bayan escort Dalaman bayan escort Ermenek bayan escort İpsala bayan escort Birecik bayan escort Dinar bayan escort Andırın bayan escort Akçaabat bayan escort Banaz bayan escort Akhisar bayan escort Bozüyük bayan escort Bodrum bayan escort Ayrancı bayan escort Havza bayan escort Akçakale bayan escort Bolvadin bayan escort Afşin bayan escort Burdur mutlu son Büyükçekmece mutlu son Çivril mutlu son Darende mutlu son Çay mutlu son Bursa mutlu son Çatalca mutlu son 19 Mayıs mutlu son Datça mutlu son Çayeli mutlu son Belek mutlu son Ergene mutlu son Mudanya mutlu son Esenyurt mutlu son Bilecik mutlu son Eskişehir mutlu son